„O wiele bardziej ciekawa wydała się autorowi myśl o tym, że nauka we wszystkich okresach z większym lub mniejszym powodzeniem rozwiązywała właśnie te zadania, które były bardziej konieczne dla życia. Obecnie niezmiernie ważną rzeczą byłoby radykalne wydłużenie życia ludzkiego, uwarunkowane wieloma aktualnymi problemami, spośród których na pierwsze miejsce wysuwają się dwa konieczność znacznego przedłużenia życia uczonych, by zdążyli oni wykorzystać nagromadzoną wiedzę oraz konieczność znacznego przedłużenia życia kosmonautów, by mogli oni dokonywać dalekosiężnych lotów na planety, oddalone od nas o wiele dziesiątków lat świetlnych. Aktualność tych zadań potwierdzają obliczenia niektórych futurologów, którzy uważają, że już około roku 2060 poza Ziemią będą mieszkały na stałe populacje ludzkie w liczbie 15—16 miliardów osób...
Bernard Shaw u schyłku życia powiedział „Starzenie się jest rzeczą smutną, ale jest ono jedynym sposobem na to, aby żyć długo". Wygląda na to, że mądry Anglik mylił się; można żyć długo i nie starzeć się. W Moskwie został otwarty instytut, który nieoficjalnie nazywany jest Instytutem Juwenologii (juwenologia — nauka o sposobach zachowania, przedłużenia, a nawet przywrócenia młodości). Przez przedłużenie życia człowieka nie należy rozumieć nieustannego starzenia się, kiedy to mężczyzna w wieku 70 lat staje się starcem i tak powoli niedołężnieje, aż do 400 lat. Nie, dłuższe życie powinno oznaczać maksymalne przedłużenie aktywnego okresu życia, kiedy człowiek jest zdrowy, w pełni sił, rześki, ma dużą wiedzę i doświadczenie, kiedy możliwości fizyczne idą w parze z wysokim kunsztem zawodowym. Chodzi tu o znaczne poszerzenie granic, które autor we wstępie tej książki nazwał „złotym wiekiem".“(9)