„Cierpiąca wizjonerka ze Śląska
Wśród polskich błogosławionych mieliśmy jedną uznaną przez Kościół stygmatyczkę. Była nią Dorota z Mątowów żyjąca na terenie Prus w latach 13471394. Zapiski dowodzą, że cierpienia stygmatów przeżywały też Wanda Malczewska i Faustyna Kowalska. Współcześnie najbardziej znaną polską stygmatyczką była Katarzyna Szymon. Przez 40 lat aż do śmierci w 1986 roku nosiła na ciele rany Chrystusa. Krwawiły one najsilniej w każdy piątek, kiedy to przeżywała bardzo wizje Męki Pańskiej. Stygmatyczką płakała również krwawymi łzami, wokół głowy otwierały się jej rany cierniowe. Te niecodzienne znaki na ciele widziały tysiące ludzi, wśród nich duchowni i lekarze. Liczne pisane świadectwa i relacje na ten temat wraz z dokumentacją fotograficzną znajdują się w książkach Stefana Budzyńskiego.
Katarzyna Szymon urodziła się w 1907 roku w Studzienicach (województwo katowickie) w ubogiej rodzinie. W dzieciństwie po śmierci matki doznała wielu upokorzeń i cierpień ze strony macochy i ojca nałogowego alkoholika, który wskutek jej modlitw pod koniec
Urodziła się w Wielkanoc 1911 roku w Kiełpinie w województwie toruńskim. Od dzieciństwa wyróżniała się pobożnością. Po wyjściu za mąż dużo wycierpiała, bo mąż okazał się okrutny. W 1950 roku miała wizje Chrystusa, który zapowiedział, że obdarzy ją łaskami. Jeszcze tego samego roku niespodziewanie w miejscu publicznym pojawiły się u niej krwawienia na czole. Od tego czasu regularnie co piątek w godzinach popołudniowych mistyczka przeżywała cierpienia Męki Pańskiej. Rany na czole, rękach, a także boku pojawiały się nieprzerwanie przez 33 lata, czyli okres życia Chrystusa. Potem zaniknęły. Po pewnym czasie zaczęły powracać. Od 1992 roku stygmaty ukazują się znowu regularnie co piątek. Towarzyszą temu inne trudne do wyjaśnienia zjawiska. W lutym 1992 roku na dużym posągu Matki Bożej Niepokalanej pojawiły się nagle krwawe łzy. Wcześniej już w 1986 roku krwawymi łzami płakał też jeden z obrazów maryjnych.“(16)