„— Reasumując, pozwolę sobie raz jeszcze podkreślić, że moim zdaniem powinniśmy się wycofać z Zagłębia Do niecki ego i oprzeć nasze prawe skrzydło o Dniepr. Zyskujemy pod względem militarnym ogromnie dużo, bo oszczędzamy sił i oczekujemy w korzystnej sytuacji inicjatywy upojonych sukcesami bolszewików. Nigdy zresztą, jak sądzę, nie mieliśmy dość sil, żeby rozciągać front zbyt daleko na południe. Nafta naftą i węgiel węglem, ale trzeba to umieć utrzymać w garści, a to się nam nie udało. Natomiast skoncentrowałbym wyborowe oddziały mojego zgrupowania pod Charkowem. I właśnie wtedy, gdy Rosjanie nie wytrzymają psychicznie i uderzą z południa, ja ze swej strony wymierzyłbym im zabójczy cios w plecy od strony Charkowa i ścinając występ kurski poszedłbym błyskawicznie w głąb. Wtedy może pan decydować, mein fiihrer, gdzie uderzyć — czy na południe, by zepchnąć Rosjan do morza, czy też maszerować na północ, a zatem na Moskwę. Jedno i drugie będzie w ręku pańskim, mein fiihrer.
—I cóż pan na to, Keitel — odezwał się Hitler.
—Plan „cytadela" powinien być wykonany jak najszybciej, bo im później, tym trudniej go będzie przeprowadzić. Proszę zwrócić uwagę na wielkie odwody strategiczne, które gromadzą Rosjanie na południu. Chodzi mi o tak zwany Front Stepowy, który ma zwinąć nasze prawe skrzydło.“(12)